Οι δραματικοί αγώνες

     Οι δραματικοί - θεατρικοί  αγώνες γίνονταν στην Αθήνα  στο θέατρο του Διονύσου κάθε άνοιξη, αφού  τότε οι γεωργοί ήταν ελεύθεροι και  υπήρχαν πολλοί ξένοι στην Αθήνα.
     Την ευθύνη είχε ο επώνυμος άρχοντας που διάλεγε τα έργα, τους ηθοποιούς και τους χορηγούς.
     Οι δέκα κριτές των έργων έγραφαν σε πινακίδα την προτίμησή τους και την έριχναν σε κάλπη από την οποία ανασύρονταν πέντε και απ’ αυτές προέκυπτε το τελικό αποτέλεσμα.
     Ο νικητής ποιητής και χορηγός στεφανωνόταν με στεφάνι κισσού.            
Μάγια  Γκλεζ.Τάξη  Δ`                                                                                                                                           

Πώς γεννήθηκε το θέατρο

 Η λέξη θέατρο προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα θεώμαι = βλέπω, παρακολουθώ. Στο ξεκίνημά του το θέατρο είχε θρησκευτικό χαρακτήρα, αφού συνδέεται με τις θρησκευτικές τελετές προς τιμή κυρίως του θεού Διόνυσου. Οι πιστοί του στις γιορτές μεταμφιέζονταν σε ζώα , φορούσαν στο κεφάλι στεφάνι από κισσό, άλειφαν το πρόσωπό τους με κατακάθι κρασιού, χόρευαν και τραγουδούσαν πίνοντας άφθονο κρασί. Το τραγούδι τους ονομαζόταν διθύραμβος και το τραγουδούσαν ομαδικά.
       Σύμφωνα με την παράδοση το πρώτο βήμα για τη δημιουργία του θεάτρου  έγινε από το Θέσπη, που καταγόταν από το σημερινό Διόνυσο στην Αττική. Σε μια γιορτή που γινόταν προς τιμή του θεού Διόνυσου αυτός είχε λοιπόν την έμπνευση  να φορέσει μία μάσκα και να μπει στη μέση των πιστών που τραγουδούσαν, δηλαδή του χορού. Τότε άρχισε να συζητάει  μαζί τους. Αυτό άρεσε πολύ στους  θεατές. Σιγά σιγά πρόσθεσαν κι άλλους υποκριτές-ηθοποιούς, πρωταγωνιστή, δευταραγωνιστή, μεγάλωσαν το διάλογο κι έτσι δημιουργήθηκε το θέατρο.
Μαρία Κουμ., Γιάννης Βαρ., Ματθαίος Τσ., Έλενα Μαρ.- Τάξη Δ`

ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ

   Ο εθελοντισμός στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικός και πολλοί άνθρωποι εξαρτώνται απ' αυτόν. Εθελοντισμός σημαίνει να βοηθάς τους συνανθρώπους σου, δίνοντάς τους αίμα, ζωτικά όργανα, μα και κάθε είδους βοήθεια χωρίς να περιμένεις ανταλλάγματα. Σκεφτείτε πόσοι άνθρωποι πεθαίνουν αυτή τη στιγμή γιατί χρειάζονται αίμα ... Όλοι μας πρέπει να κάνουμε μια προσπάθεια και να γίνουμε κι εμείς εθελοντές, γιατί σε λίγο καιρό ίσως χρειαστούμε κι εμείς βοήθεια. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι είναι αυτοί που μπορούν να δράσουν άμεσα, ενώ τα παιδιά θα πρέπει να κινητοποιήσουν τους γονείς τους. Και θυμηθείτε ...
 ΟΛΟΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ!!!
  Ελένη Λιάκ.-Ελένη Κούρ.- Τάξη Στ`

Μια διαφορετική και όμορφη εκδήλωση στο σχολείο μας!

  Στις 6 Μαρτίου,έγινε στο σχολείο μας μια ξεχωριστή εκδήλωση με θέμα τη σχολική βία . Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης έγινε μια παρουσίαση για να καταλάβουν τα παιδιά  ποιες συμπεριφορές είναι σχολική βία και δεν πρέπει να γίνονται στο σχολείο αλλά και να συνειδητοποιήσουν πως η βία και ο εκφοβισμός προκαλούν πόνο στον άλλον όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχικά.  Στη συνέχεια διαβάσαμε το παραμύθι: «ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΜΕΝΑ ΠΕΙΡΑΖΟΥΝ» . Πρόκειται για μια συγκινητική ιστορία ενός παιδιού  που οι συμμαθητές του φέρνονταν πολύ άσχημα στο σχολείο του. Στη συνέχεια έγινε από τους μαθητές της  ΣΤ΄ τάξης η παρουσίαση των αποτελεσμάτων του ερωτηματολογίου που έκαναν  στο σχολείο μας για τη βία. Τέλος ακούσαμε και τραγουδήσαμε το τραγούδι  «Ο παλιάτσος».  Εγώ προσωπικά ένιωσα λύπη γι΄ αυτά που άκουσα πως έχουν συμβεί  σε αρκετά παιδιά και εύχομαι να μην αντιμετωπίσω ποτέ στη ζωή μου τέτοιο πρόβλημα!
   Αθανασία Ποντ. - Ε΄τάξη

Ακούσαμε, μάθαμε και γράφουμε για τη σχολική βία

 Έχετε αναρωτηθεί τι είναι η σχολική βία;  Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί;
Θα γράψουμε κάποιες λέξεις: βρισιές, μπουνιές, απειλές, εκβιασμοί , κλοτσιές. Αυτές είναι οι μορφές της σχολικής βίας. Οι μεγάλοι και οι ψυχολόγοι λένε πως ή λεκτική ή σωματική ή  ψυχολογική μπορεί να είναι η μορφή της βίας που εκδηλώνεται μεταξύ των παιδιών.
Σημειώστε και τις λέξεις: λύπη, πόνος, φόβος, απογοήτευση, θυμός, άγχος, απόγνωση, πανικός. Αυτά είναι μερικά από τα συναισθήματα που νιώθουν τα παιδιά- θύματα της βίας.
 Πώς ένα παιδί- θύμα σχολικής βίας μπορεί  να αντιμετωπίσει το πρόβλημά του;  Νομίζουμε πως πρέπει να έχει το θάρρος να πει στον άλλον που τον ενοχλεί:
«Άσε με ήσυχο! Φύγε μακριά!» και στη συνέχεια να μιλήσει σε κάποιον μεγάλο, στο δάσκαλό του ή στους γονείς του.
 Ας προσπαθήσουμε όλοι μας να ζούμε αδερφικά με τα άλλα παιδιά στο σχολείο μας, στη γειτονιά μας. Να τα ακούμε,  να τα εμπιστευόμαστε, να μην τα κοροϊδεύουμε γι΄αυτό που είναι, να μην τα κάνουμε να πονούν. Να καταλάβουμε πως είμαστε όλοι εξίσου ικανοί και σημαντικοί. Εξάλλου εμείς ελπίζουμε και πρέπει αγωνιζόμαστε για έναν καλύτερο κόσμο! Ή μήπως όχι;
                Εβελίνα  Παζ.,  Μαρία Τέντζ. -  Ε΄τάξη

Επίσκεψη στο πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής Άργους

Την Πέμπτη 15 Μαρτίου, πήγαμε εκδρομή στο πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής.
Μαζί μας ήταν και η Α΄ τάξη.
Εκεί είδαμε πολλά σήματα και μάθαμε πως πρέπει να κυκλοφορούμε σωστά. Ακούσαμε ότι πρέπει να περνάμε πάντα από τη διάβαση πεζών.
Κάναμε ποδήλατο και αυτοκινητάκια και γίναμε για λίγο μικροί οδηγοί.
Χορτάσαμε παιχνίδι!
Ήταν πολύ ωραία και θα ήθελα να ξαναπάω.
Μαρία Βλαχ. - Τάξη Β΄

Το παιχνίδι χθες και σήμερα

Από τα αρχαία χρόνια τα παιδιά έπαιζαν ατομικά και ομαδικά παιχνίδια. Μερικά από αυτά ήταν η σφαίρα, η μπάλα, το κουτσό, η σβούρα και οι βόλοι. Τα περισσότερα παιχνίδια παίζονταν στις γειτονιές (αλάνες). Σήμερα όμως τα πράγματα άλλαξαν. Η συγκέντρωση των ανθρώπων στις πόλεις , ο μεγάλος αριθμός αυτοκινήτων και η αύξηση της εγκληματικότητας δεν επιτρέπει την έξοδο των παιδιών στις αλάνες, γιατί υπάρχουν πολλοί κίνδυνοι. Έτσι τα παιδιά αναγκάζονται να παίζουν σε κλειστούς χώρους και κυρίως μέσα στο σπίτι. Ασχολούνται με ηλεκτρονικά παιχνίδια, επιτραπέζια  και μπάλα σε κλειστούς χώρους. Αυτό οδήγησε τα παιδιά στην απομόνωση, αν και σήμερα έχουν περισσότερες επιλογές και ενημερώνονται πιο εύκολα για όλα τα θέματα που τα απασχολούν.
       Πρέπει να γίνουν προσπάθειες ώστε να διατηρηθούν πολλά από τα παραδοσιακά παιχνίδια. Για να γίνει αυτό πρέπει να δίνεται η ευκαιρία στα παιδιά να παίζουν σε εξωτερικούς χώρους, γιατί τα παραδοσιακά – ομαδικά παιχνίδια  προσφέρουν ψυχική υγεία και πραγματική ψυχαγωγία στα παιδιά.
                                                                                           Γιάννης Βαρ. - Τάξη Δ`